و دانايان و علما و حكما . وجوم ( vojum ) م . ع . وجم وجما و وجوما . ر . وجم . وجوه ( vojuh ) ا - ع . ج . وجه . و وجوه البلد : اشراف شهر . و شركة الوجوه اى شركة بالوجوه لانهم بذلوا وجوههم فى البيع و الشراء . وجوه ( vojuh ) ا . پ . مأخوذ از تازى - طريقه‌ها و روشها و طورها و نوعها . و پولها . و وجوه بره را بيلا گويند . وجه ( vajh ) ا . ع . روى و چهره مردم . و روى هر چيزى . ج : اوجه و وجوه و اجوه . و عين چيزى و خود چيزى . يق : هذا وجه الراى اى هو الراى نفسه . و حال . يقال : هو احسن القوم وجها اى حالا . و هر چيزى كه انسان بدان روى آورد از كار و عمل و جز آن . و مأخذ چيزى . يق : لهذا القول وجه اى مأخذ . و اول روزگار . و آن‌قدر از ستاره كه پيدا و ظاهر باشد . و مقصود از سخن . و رضا و خشنودى . و مهتر قوم و شريف قوم و شريف شهر . ج : وجوه . و بزرگى و منزلت . و سوى و كرانه . وجه ( vajh ) م . ع . وجه فلانا وجها ( از باب ضرب ) : زد بر روى فلان . و تجهت اليك : روى آوردم بسوى تو . و وجهتك عند الناس : وجيه و باقدر گرديدم از تو در پيش مردم . وجه ( vajh ) و ( vajah ) ا . ع . آب كم و اندك . وجه ( vajh ) ا . پ . مأخوذ از تازى - روى و صورت و چهره و هيئت و پيكر و سيما و ديدار و شكل و نمايش . و روى و سطح چيزى . و پيشگاه چيزى و جزء پيشين چيزى . و طور و روش و وضع و طريقه و طرز و دستور و نوع و قسم . و سبب وجهة . و دليل . و مقدار و اندازه . و قاعده و رسم . و باعث و موجب . و راه . و مال و پول و نقد و زر . و وظيفه و مواجب و ساليانه . و بكارت و دوشيزگى . و وجه احسن : طريق نيكو . و وجه ارض : روى زمين . و وجه تسميه : سبب تعيين اسم . و وجه حال : وضع حالت و طريقه زندگانى . و وجه كرايه : مال الاجاره و پولى كه از بابت كرايه داده مىشود . و وجه كفاف : به اندازه كفايت . و وجه گذران : راه گذران معاش . و وجه نقد : همرس . و وجه معاش : به اندازه گذران زندگانى و راه معيشت . و بوجه من الوجوه : بهر نوع و به همه جهة . و بر وجه اجمال : بطريق اختصار و كوتاهى سخن . و بر وجه تعجيل : بطور شتاب . و بوجه شرعى : بطريقه شرع . و لوجه الله : براى رضاى خدا وجه ( vajoh ) ص . ع . باقدر و منزلت . وجهاء ( vojah ' ) ع . ج . وجيه . وجهة ( vejhat ) و ( vojhat ) ا . ع . سوى و كرانه . و روش و طريقه . وجهة ( vajohat ) ص . ع . مونث وجه : يعنى زن باقدر و منزلت . وجى ( vajy ) و ( vaj ) م . ع . وجيناه وجيا ( از باب ضرب ) و وجيناه وجى ( از باب سمع ) : بخيل يافتيم آن را . يق : سالناه فوجنياه : يعنى خواستيم از وى پس بىخير يافتيم آن را . و وجيته وجيا و وجى ( نيز از باب ضرب و سمع ) : اخته كردم آن را . وجى ( vaj ) ا . ع . آسوده‌شدگى پا و سم . وجى ( vaj ) م . ع . وجى الفرس يوجى وجى ( از باب سمع ) : سوده گشت سم آن اسب و داراى در دو وجع گرديد . وجى ( vaji ) و ( vajiyy ) ص . ع . ستور سوده سم . وجى ( vajiyy ) ا . ع . بىخير و بخيل . يق : سالناه فوجدناه وجيا . وجئ ( vaj ' ) ص . ع . تيس وجئ : تكه اخته كرده . وجياء ( vajy ' ) ص . ع . ماديان و ديگر ستور ماده سوده سم . وجيب ( vajib ) م . ع . وجب وجبا و وجيبا . ر . وجب . وجيبة ( vajibat ) ا . ع . وظيفه و وجه گذران از طعام و جز آن . و وجيبة در بيع : لزوم بيع و دريافت وجه آن كم‌كم و همين‌كه تمام وجه دريافت شد مىگويند : قد استوفى وجيبته . وجيح ( vajih ) ا . ع . جامه سخت بافت . وجيد ( vajid ) ا . ع . زمين هموار . ج : وجدان . وجيرة ( vajirat ) ص . ع . زن جبان و ترسو . وجيز ( vajiz ) ص . ع . كوتاه از هر چيزى و از سخن و از كار . وجيع ( vaji ' ) ص . ع . ضرب وجيع : ضرب دردناك . وجيعه ( vaji'e ) ص . پ . مأخوذ از تازى - موجع و دردناك . وجيف ( vajif ) ا . ع . نوعى از رفتار شتر و اسب . وجيف ( vajif ) م . ع . وجف وجفا و وجيفا . ر . وجف . وجيل ( vajil ) ا . ع . گودالى كه در وى آب ايستد . وجيم ( vajim ) ص . ع . يوم